Przez pół roku powtarzałam, że nie pójdę więcej.Że to nie dla mnie. Że raz wystarczy.A potem dziewczyny zaczęły się skrzykiwać i ustalać, która trasa i bez mrugnięcia okiem, znów się zapisałam. I tak zostałam uczestniczką ONKOMARSZu 2025.Tym razem wybrałyśmy TRASĘ 26 – Kotlinę Kłodzka.
Na blog wleciały cztery wpisy oznaczone hasztagiem #ZMIANA.W ten sposób rozpoczęłam cykl postów, które poświęcimy tematowi: #ZMIANA#Zmianapodiagnozie#Zmianywżyciu
Muszę się przyznać, że do kurkumy mam bardzo osobisty stosunek.I jest to stosunek ciepluchny, pełen miłości i szacunku. I pamiętam kiedy mi się tak porobiło.W pandemii, kiedy przewalała się pierwsza fala lockdownu, dopadł mnie ból gardła. Nic nie pomagało. Żadne domowe środki, niezawodna dotąd szałwia, pastylki do ssania, aerozole do psikania.
Prawda jest taka, że najczęściej o magnezie zaczynamy myśleć, gdy zaczynają nam „latać” powieki 😉 Ewentualnie dokuczają nam skurcze w nogach.Wtedy wykupujemy w aptece „jakiś magnez” (ja na przykład zawsze proszę o jak najmniejsze kapsułki i pytam farmaceutkę, czy mogę zajrzeć do pudełka, aby naocznie ocenić ich wielkość 😉
Jeśli jesteś starą onko-wyjadaczką, zapewne o konieczności suplementowania się witaminą D słyszałaś już nie raz.Jeśli dopiero zaczynasz swoją onkoprzygodę, być może złapałaś lekkie zdziwko, bo ta witamina kojarzy Ci się bardziej z kropelkami podawanymi niemowlętom, aby zapobiec krzywicy.
Nie wiem, jak to jest teraz, ale w zamierzchłych czasach mojego szczenięctwa każdy siedmiolatek potrafił wyrecytować listę produktów, w których można znaleźć witaminę C .Oczywiście ze wszystkich tych warzyw i owoców i tak najbardziej uwielbialiśmy Vibovit w proszku, a jeszcze bardziej Visolvit, musujący na języku. 😉
Przyznam szczerze, że zapisując się na te warsztaty nawet nie bardzo wiedziałam, czego one dotyczą. Wystarczyło mi, że wiedziałam KTO je prowadzi! 😊
2024 – TRASA 20: MUSZYNA – JURGÓWSubiektywnie 😉Zacznijmy od tego, że Matka Koordynatorka całkowicie SPArtoliła sprawę!Nie tylko ja, ale i pozostałe uczestniczki nie nawykłyśmy do tak SPArtańskich warunków!
Pod jednym z postów w grupie wywiązała się dyskusja na temat „dzielności”.Zdarza się, że czytam, jak któraś z Grupowiczek pisze:„Nie dałam rady, nie byłam dzielna”… lub: „Powinnam być dzielna!”hm…
Kiedy kobieta mierzy się z diagnozą onkologiczną, jej seksualność schodzi na plan dalszy, a czasem – bądźmy szczerzy – całkowicie znika z horyzontu.