ZANIM WYJDZIESZ ZE SZPITALA – dopilnuj kilku ważnych kwestii:KONIECZNIE odbierz WYPIS ze szpitala, będą tam wszystkie niezbędne informacje dotyczące Twojego pobytu w szpitalu.Postaraj się (o ile to możliwe) odebrać wypis nieco wcześniej niż przed samym opuszczeniem szpitala i PRZECZYTAJ go uważnie przed wyjściem. Może się zdarzyć, że znajdziesz tam informacje, które Cię zaniepokoją lub wzbudzą…
PO OPERACJI – CZEGO SIĘ SPODZIEWAĆTo jak się będziesz czuła po operacji, zależy od tak wielu czynników, że trudno jest uśrednić te oczekiwania. Rozległość zabiegu, czas jego trwania, zastosowane medykamenty, Twoja kondycja psychofizyczna, czyli jak nastawiona do zabiegu była twoja głowa (ten efekt potwierdza mnóstwo badań) oraz w jakiej formie jest Twoje ciało. No i…
SZPITAL – CO CIĘ CZEKA PRZED OPERACJĄ Prawdopodobna – bo zależna od ośrodka, w którym się leczysz – lista procedur, z którymi się zmierzysz przed operacją. Oczywiście, może się też okazać, że Twój szpital będzie stosował nieco inne procedury 😉
PRZYGOTOWANIA DO OPERACJICzy można w jakikolwiek sposób przygotować się do czekającej Cię operacji?Uważam, że zawsze można coś zrobić dla siebie. Zarówno w zakresie logistyki samego pobytu w szpitalu, jak i na poziomie mentalnym. Podejmowanie działań uspokaja też trochę emocje i daje Ci poczucie wpływu na sytuację.
LISTA DO SZPITALA Kiedy drżącymi rękami pakowałam torbę do szpitala, a moje myśli miotały się w chaosie jak stado spłoszonych kuropatw, zastanawiałam się: „Dlaczego, do cholery, nikt nie zrobił jakieś listy-ściągi, którą takie spanikowane laski jak ja, mogłyby po prostu odfajkować, wrzucając co trzeba to torby?!”
Bardzo wiele osób, które zmierzyły się z chorobą nowotworową deklaruje, że zmieniło dietę. Temat wraca w moich postach natrętnie.Nie jestem jednak dietetykiem. Jestem psychologiem, dlatego skoro mówimy o żarciu, to ugryzę temat z innej strony.Zajrzyjmy do… mózgu 😉
Kiedy któregoś dnia powszedniego, może to być słoneczne piątkowe popołudnie dalekie od złej wróżby, nieoczekiwanie zostajesz znokautowana diagnozą onkologiczną, to jest NAPRAWDĘ trudne. Najpewniej wyciągniesz telefon i wrzucisz w wyszukiwarkę wypowiedziane właśnie przez lekarza słowa. Nie jest dobrze, pomyślisz. Może się rozpłaczesz.
Była kiedyś taka piosenka: „co może, co może mały człowiek? Taki jak ja albo ty?”.Wracała do mnie wielokrotnie w różnych momentach diagnozy i leczenia, gdy znów czułam się bezradnym „małym człowiekiem”, w trybikach wielkiej NFZ-owej machiny. Szybko zorientowałam się, że nie jestem odosobniona w tym uczuciu. Właściwie, to jest nas całe stado, bezradnych owieczek, rozglądających…
Jakiś czas temu pod jednym z postów na onkogrupie wywiązała się interesująca dyskusja.Dotyczyła (nie)konieczności „wychodzenia z szafy” w związku z chorobą nowotworową. Kilka osób przyznało, że dotąd tego nie zrobiło, że o chorobie wiedzą tylko najbliżsi, reszta świata nie wie i nie musi wiedzieć i tak jest dobrze.Minęło kilka miesięcy, a ja wciąż o tym…
Czy istnieją zatem argumenty ZA onko-coming outem?Kiedy się „ujawniłam”, koleżanka – 17 lat w remisji (więc może jednak już zdrowa?) – powiedziała „Zobaczysz, teraz zaczną się dziać cuda.”Nie wiedziałam co miała na myśli. Mówiąc szczerze, z cudów to najbardziej interesował mnie cud uzdrowienia. Ale miała rację.